Met de trein naar oom Jaap
De dag begon veel belovend, we waren op tijd wakker, het zonnetje scheen dat het een lieve lust was en we hadden een stralend humeur. Geen wonder, we hadden een leuke dag voor de boeg. Met de trein naar oom Jaap. Dat tante Monique ons kwam ophalen, was wel oke. Maar met de bus, naar de trein en dan naar oom Jaap; daar ging het om.Met een tas vol spulletjes die misschien wel handig zijn; veel spelletjes, boekjes, drinken, brood en snoepjes gingen we op weg. De eerste trein werd gemisd, maar dat was al ingecalculeerd. Het zou een groot wonder zijn als we die wel hadden gehaald. Vroeger, toen ik nog jong was en in bezit van OV-Jaarkaart was deze aansluiting geen probleem. Maar nu, met kind en zonder geldig plaatsbewijs is dat gewoon andere koek.
Gelukkig vond Teun het wachten op de trein geen enkel probleem, wat wil je; zoveel te zien! En met een kopje koffie en een beker ranja is een klein half uurtje zo gepiept. In de trein hadden we lekker de ruimte en konden we fijn naar buiten kijken, spelletjes spelen en boekjes lezen. Het ging als een trein.
De 'maar' kwam pas bij Station Dieren. De trein ging niet verder, kapotte trein op 't spoor. En daar sta je dan, zonder mobiel en geen idee wanneer er wel weer een trein gaat. Onbemand station, geen informatie, geen verschoonruimte voor kinderkes en geen telefooncel. Ik zal je de ellende verder maar besparen....
Tot ik bedacht dat ik met mijn zoon op pad was, dat hij er zin in had en dat het hem werkelijk niets kon schelen dat we niet met deze trein verder konden. Dat hij best een chocomelk luste en vrolijk 'op een klein tationnetje' begon te zingen. Met andere woorden mama, zeur niet zo!
Gelukkig ging er een uurtje later wel een trein en konden we onze reis vervolgen. Op naar tante Monique en oom Jaap.
geplaatst door Wendy @ 21:02
0 reacties:
Een reactie plaatsen
<< Startpagina