Kokkerel tips?
Iemand nog ideeën voor maaltijden die je met vork en zonder mes kunt eten? Zes weken tortelinies lijkt me persoonlijk wat saai. Ik heb een gipsen-armpje nadat ik vrijdag een paar treden van de trap heb overgeslagen. Beter gezegd: allemaal behalve één. En hoe mooi ook, plavuizen zijn hard en geven niet mee. En dus zit ik nu met een tweetal halve tanden en een dubbelgebroken elleboog in huis. Nu nog met gips maar dat moet er morgen al weer af, om te voorkomen dat mijn arm vast groeit. Dus mocht ik een tijdje niet bloggen, weet ge waarom. Ik kan nog wel koffie zetten, dus wie langs wil komen is welkom! En nu trek ik me terug in mijn tuin met boek en drankje. Genieten van deze redelijk pijnloze dag!
geplaatst door Wendy @ 10:46
5 reacties:
lieve wendy
ik kom je zekers nog een keertje helpen dat hadden we al afgesproken en waarschijnlijk zal ik dan ook wat lekkers voor je koken wat je dan lekker met je vork kan oppeuzelen hihhi maar tot maandag
lieve xxx
irma
He wendy,
Jeetje wat een ellende zeg...
die laatste tree he, dat gebeurt helaas velen,meestal gaat het goed, maar wat een pechvogel ben je! ben je hiermee lang zoet?
red je je een beetje met Teun?
als ik iets voor je kan doen dan hoor ik het graag en...
ik zal eens nadenken over zeer makkelijke maaltijden...
sterkte, Liefs Femke
@ FEMKE Haha, nee de tweede tree, met een salto naar benee. En wat betreft Teun, daar kan ik dus helemaal niets mee. Maar met vele lieve mensen om mij heen, komt het allemaal wel goed. Teun was gelukkig met papa op stap en heeft dus niets.
Maaltijdsalades, zo kant en klaar gekocht. Kun je zo met een vorkje inprikken. Of je maakt er zelf 1 met veel sla, komkommer, tomaat, olijven, paprika en tonijn. (Mag natuurlijk ook andere ingrediënten naar keuze toevoegen.
Macaroni is ook goed te doen met een vork, evenals gebakken aardappels met roergebakken groenten met blokjes/ reepjes vlees. Sterkte ermee en als ik eraan toekom, zal ik volgende week wat meenemen wat al gekokkereld is.
Dikke kus, Niek
ooh my! wat een ellende. ik mieterde laatst de achterdeur uit, hopsakee, op m'n knietjes op de tegels. dat was eigenlijk ook wel ene blogje waard. dat ik daarna mopperde naar de bezorgde buren: "dat is toch stom?! KINDEREN vallen, MAMA'S niet!!!" en dat ik met m'n geschaafde knie een complete déjà vu beleefde. ja, zó voelde dat. vroeger.
succes meid, wedden dat je straks een héleboel kan, met één hand?!
Een reactie plaatsen
<< Startpagina