Efteling
Het wel bijzonder lekkere weertje kwam beslist goed van pas bij ons uitje naar de Efteling. Waar we toch al zekers 2 jaar niet meer waren geweest, hetgeen op zichzelf al noemenswaardig is, als je bedenkt dat familie Wigger er eerder vaak 2 keer per jaar kwam, maar dat terzijde. Teun genoot van Carnaval festival (hoelang staat Loekie daar al tussen alle rond-hoofdige poppetjes?) en van droomvlucht. Hetgeen echter niet resulteerde in een fijne middagslaap. "Ikke ben geen baby meer". En terwijl de groten in de pyton gingen bleven wij rondjes lopen, maar slapen ho maar.
Uiteindelijk geen afsluitend etentje, want zelfs als je al een grote vent wordt je wel moe na zo'n lange dag, maar een patatje, thuis op de bank!
En dan nu een echt verhaal!
Vanmiddag pakte Teun mijn vingers vast en trippel, trippel daar ging meneer heen. Moest er rap achteraan, nog net niet hollen. En babbelen, dat is ook iets van de laatste dagen. Hele verhalen in het Teuniaans, tegen de knuffels of tegen ons. Snap je het wel, mama? Lijkt hij dan te vragen. Paapaapaapaapaa en mamamamamamaa of iets dat daar op lijkt. Soms per ongeluk maar 2 keer, wij blij! Maar dat snapt hij nog niet. Dus vertel ik hele verhalen over PAPA of een papabeer en wat die allemaal wel niet doen. In elk verhaal komt dat woord dan minimaal een keer of 36 voor.
We hebben een heerlijk weekend gehad in het landal greenparcs, een goed begin van de vakantie. Gezellig met ons gezinnetje, lekker relaxen. Met onverwacht opa en oma die bleven plakken en waar we zondag nog een heerlijke herfstwandeling mee hebben gemaakt. Zonnetje scheen volop, goed voor een paar mooie kiekjes.
Helpdesk aanwezig.
De blog doet 't weer. De meeste storingen op pc gebied zitten tussen het toetsenbord en de rugleuning. Niet per sé aan onze zijde. Wendy neemt het vanaf maandag weer over met een heleboel nieuwtjes en foto's. (Dan kan ze gelijk alle testberichten opruimen haha).
Groeten,
René
EN NU DAN??????
WAT DOET DE BLOGGER NU DAN?
er was eens
ene blogger die het niet wou doen. En doet ie het nu?
nu dan?
ikke wil schrijven, ikke wil gave foto's plaatsen....
even wachten...
Ik wil ik wil ik wil een bericht plaatsen.....
Ik weet dat er mensen zijn, eigenlijk een in het bijzonder die denkt dat ik niet meer wil bloggen. Maar het punt is dat ik een helemaal gave foto heb, en blogger nu weer eens vertikt om foto's en berichten te plaatsen. En dus moet je nog maar even geduld oefenen.... Maar wel alvast gefeliciteerd met je nieuwe baan! Hopelijk doet hij het weer.
My friends call me Fish!
Maandag gingen Niek en ik samen op stap naar Groningen om daar een geweldig concert van Fish bij te wonen. Ik kende wel 3 (!) nummers, die uiteraard niet gespeeld werden. Fish is/was de zanger van Marillion. Wat een indrukwekkende man, kaal, enorm groot, wat op zo'n podium nog eens vergroot wordt. En een stem, wauw. Om kippevel bij te krijgen. Het lijkt gewoonweg allemaal uit zijn tenen te komen.
CB
Gewogen, gemeten en goedbevonden. En, heel fijn voor tante Monique, geen spuit in zijn kont!
vrijdagmiddag
Het is vrijdagmiddag en hun laatste uur. Ze willen naar huis, ze willen weekend, ze willen lol trappen en zeker geen les serieus aan het werk. Maar ik had een lesje schilderen gepland. Mét potjes water op de tafels en met verf en kwastjes. Een keertje knipperen met mijn ogen was voldoende om mijn lokaal te veranderen als was Katrina langs komen waaien. Aan een tafel was het potje water omgevallen, aan een andere tafel viel het blaadje met verf op de grond. Vijf kinderen die veel eerder dan verwacht klaar waren en zich verveelden en dus maar bij het droogrek gingen kijken wat daar allemaal voor moois in lag. Het was vast niet allemaal moedwillig kwaad bedoeld. Blijven geloven in de goedheid van mijn leerlingen, anders kom je er niet.
Maar het was hun laatste uur, niet het mijne. Ik moest nog naar een ander lokaal, en dus een ander gebouw. Paniek en stress, hoe breien we dit nu weer recht. Want dat we zo niet weg konden gaan lijkt overbodige informatie. "Oke, jongens we hebben nog een kwartier tot de bel. Als jullie binnen 10 minuten dit lokaal kunnen omtoveren als was het nieuw, mag je 5 minuten eerder weg. Zoniet, blijven we met z'n allen nog een half uurtje langer." Vijf minuten later was, zei het niet geheel geruisloos, het lokaal opgeruimd en schoon. Stonden de tafels weer gepoetst en al, op hun plaats en de krukjes eronder. Mochten zij weekend houden. En volgende week, dan gaan ze maar weer fijn tekenen, met hun eigen potloodje. Opdracht in een uurtje, cijfer op het einde daarvan. En schilderen, ach dat doen we na kerst nog wel weer eens een keer!
De R zit weer in de maand
Teun is verkouden, dat is natuurlijk vervelend en best wel sneu. Alles lijkt vast te zitten, hij piept, hoest en proest de hele dag en nacht door. En dan ook nog een loopneus, die maar blíjft lopen! Met je mond zo vlak onder je neus is dat beslist geen pretje als je nog zo klein bent en zelf geen zakdoekje kunt pakken. En dus lopen rené en ondertekende zich de benen uit het lijf om zijn toet te poetsen. En soms ben je dus gewoon te laat.... dan drukt hij zijn neus in een t-shirt van papa, Pbrrrr, en dan is het probleem ook opgelost, aldus Teun. Bij ontbreken van een t-shirt is een kussen, knuffel, boxkleed, hand of nek van mama ook een minstens zo goed alternatief.
airmiles zijn opgemaakt!
Die van paps wel te verstaan. René kwam met het heldere idee om dan toch eens via internet explorer de site van de blauwe pas te openen. Wij gebruiken doorgaans mozilla firefox, en zo af en toe geeft dat dus toch niet verklaarbare problemen. Maar er is een huiske geboekt, zeg maar een hutje op de hei, waar we dus gezellig een langweekend met ons gezinnetje gaan doorbrengen. En dan gaan we met de ganze familie ook nog een dag naar de Efteling (een weekje later).
Zaterdag zijn Teun en ik samen met Jessica en Sabje wezen zwemmen. Teun, in zijn opblaasbootje, wilde steeds over het randje kijken. Hoe nieuwsgierig. Tot mama hem maar eens liet duiken. Nee dat was toch niet de bedoeling! Maar lekker tegen mama aan in het water dobberen dat is ook fijn. Tussen de middag een kreeg Jessica een ijsje die ze niet wilde opeten. Nou dat vond die boef van ons niet zo erg, kom maar hier.
En dan dat verhaal van Teun die ineens geen melk meer wil drinken, ja wel melk maar dan uit een fles graag. Nou dat blijft hij dus 's avonds gewoon volhouden, dat hij zelfs zonder melk gaat slapen. Wat overgens niet mijn bedoeling was, en waar ik me dan ook weer een hele avond schuldig om ga voelen. ('s morgens drinkt hij gelukkig wel zijn buikje vol)En nu? Nog veel twijfels aan deze kant, nog maar een avond aankijken, en overdag alvast een fles thee voor melk vervangen, zodat ik iig niet het gevoel heb dat hij te weinig melk krijgt.
