vrijdagmiddag
Het is vrijdagmiddag en hun laatste uur. Ze willen naar huis, ze willen weekend, ze willen lol trappen en zeker geen les serieus aan het werk. Maar ik had een lesje schilderen gepland. Mét potjes water op de tafels en met verf en kwastjes. Een keertje knipperen met mijn ogen was voldoende om mijn lokaal te veranderen als was Katrina langs komen waaien. Aan een tafel was het potje water omgevallen, aan een andere tafel viel het blaadje met verf op de grond. Vijf kinderen die veel eerder dan verwacht klaar waren en zich verveelden en dus maar bij het droogrek gingen kijken wat daar allemaal voor moois in lag. Het was vast niet allemaal moedwillig kwaad bedoeld. Blijven geloven in de goedheid van mijn leerlingen, anders kom je er niet.Maar het was hun laatste uur, niet het mijne. Ik moest nog naar een ander lokaal, en dus een ander gebouw. Paniek en stress, hoe breien we dit nu weer recht. Want dat we zo niet weg konden gaan lijkt overbodige informatie. "Oke, jongens we hebben nog een kwartier tot de bel. Als jullie binnen 10 minuten dit lokaal kunnen omtoveren als was het nieuw, mag je 5 minuten eerder weg. Zoniet, blijven we met z'n allen nog een half uurtje langer." Vijf minuten later was, zei het niet geheel geruisloos, het lokaal opgeruimd en schoon. Stonden de tafels weer gepoetst en al, op hun plaats en de krukjes eronder. Mochten zij weekend houden. En volgende week, dan gaan ze maar weer fijn tekenen, met hun eigen potloodje. Opdracht in een uurtje, cijfer op het einde daarvan. En schilderen, ach dat doen we na kerst nog wel weer eens een keer!
geplaatst door Wendy @ 22:19
1 reacties:
Wat een schatjes zijn het toch ook he? Maar ik vind dat je wel een goede oplossing bedacht! Wel alles opgeruimd en zij 5 min eerder naar huis. Toch nog het goede gedrag kunnen belonen... :)
Kus, Niek
Een reactie plaatsen
<< Startpagina