't is een kwestie van geduld...
En dan ineens zegt m'n lief dat we toch nog wel samen een dagje naar Arcen kunnen gaan. Want ook daar kan hij wel op een bank of in bed liggen. Even een andere omgeving, doet wellicht goed.Dus gingen we, vrij onverwacht, toch nog een nachtje weg. Opa en oma, en ook Teuns tante en oom waren blij verrast, toen we belden dat we samen naar het vakantiepark zouden komen. Het menu werd wat aangepast, de auto ingepakt en op naar het limburgse schone land.
Op het terrein was een kinderboerderij, en na zijn avondeten mocht Teun samen met opa de geitjes gaan voeren. Bij opa op de knie, die geitjes en bokjes waren reuze interessant. Die kan je best aaien, daar hoef je echt niet bang voor te zijn. Want alsof hij ze dagelijks zag stak Teun zijn hand erna uit.
Foto's volgen, blogger wil niet meewerken
geplaatst door Wendy @ 11:44
2 reacties:
Fijn dat jullie er toch nog even uit zijn geweest. Ben wel erg benieuwd naar de foto's van opa en Teun die samen bij de geitjes zitten! Ze lijken me erg leuk, dus zal vol verwachting vandaag nog regelmatig kijken of ze er al bij staan...
Kus, Niek
Vreemd! tik ik een reactie komt hij er niet op te staan, dan nog maar een keer!
fijn dat jullie nog even weg konden, voordat het lieve leven weer begint!
Hoe gaat het met René al een beetje aan de betere hand, hopelijk is hij een beetje opgeknapt van een andere omgeving!
Wat heb je toch heerlijke foto´s op je log staan van jullie manneke!
fijne avond! Liefs
Een reactie plaatsen
<< Startpagina