Wendy's blog@kaperswigger

Rare dag

Mijn lief ging vandaag maar weer naar de huisarts, want de koorts wil maar niet weg gaan. Hij dacht dat deze hem maar eens een antibiotica moest voorschrijven, dan zou het wel snel beter gaan. Dus na een zoveelste onrustige nacht hing hij om acht uur al aan de telefoon en kon zich rond de klok van 10 melden. Dus met de hele family in de auto, zou ik met Teun wel even gebak inslaan terwijl lief bij de dokter zat.
Maar dat pakte toch even anders uit, want toen we elkaar troffen bij de auto bleek dat we door mochten naar het ziekenhuis voor verder onderzoek. Huisarts had geen idee wat er met hubbie aan de hand is en was niet voornemens om 'zomaar' een antibiotica-kuurtje voor te schrijven.
Dus met kind en al op naar het ziekenhuis waar ze hem helemaal binnenste buiten keerden, foto's namen, bloed aftapten, urine in een potje wilden (natuurlijk nét nadat hij naar de wc was geweest, zul je altijd zien), nog meer bloed aftapten, vragen stelden, nog meer bloed aftapten, nog meer vragen stelden en natuurlijk elendig lang wachten. Inmiddels was Teun al opgehaald door toegesnelde oma, die maar wat graag van de gelegenheid gebruik maakte om op te komen passen. Maar aan het eind van het verhaal mocht lief mooi een nachtje komen logeren, ter observatie, want dat het waarschijnlijk een virus is, maar geen idee welke. En zo konden ze bloedafnemen (hoeveel bloed mag je 'vrijwillig' afstaan op een dag?) op een koorts moment.
En zo zijn we van tafel en bed gescheiden op onze huwelijksdag!

edit: ze willen hem nog wat langer houden, zodat ze nog eens verder kunnen zoeken.

Laat in de middag mocht René vandaag weer naar huis, verder uitzieken. Maar dan iig in een bed waarin je lekker ligt en zonder rumoer van een ziekenhuis hoopt hij vannacht goed te kunnen slapen. Niets gevonden en dus geen medicatie. Gewoon uitzieken...

geplaatst door Wendy @ 21:41