Wendy's blog@kaperswigger

Soms, ja heel soms, heeft zelfs het liefste kind wel eens een off-day. Zo dus gisteren. En nadat hij de hele dag bij zijn moeder mocht knuffelen, maar zelfs daar jengelig van werd, was het 's avonds de beurt van papa om naar nieuwe oplossingen te zoeken. Mams was er klaar mee; laat maar gewoon jengelen! Maar nee, Teun op de buik in de box (vind hij doorgaans erg leuk), Teun op de rug in de box. Met de mobile aan dan? (hield hij ook geen 2 minuten vol). Maar hij bleef er wel naar kijken. Dus dacht papa om de mobile maar wat lager te hangen. Wat denk je; probeert het manneke de knuffeltjes te grijpen. Daarna nog harder brullen want dat lukt natuurlijk niet; ze blijven maar draaien! Uiteindelijk van pure vermoeidheid in slaap gesukkeld.

En gelukkig gaat het vandaag alweer een stuk beter. Nu ligt hij alweer een tijdje in de box te meppen naar die rare beestjes die tante monique voor 'm meenam met sinterklaas. Blijkbaar zijn ze toch interessant. En wij... blijven mooi op een afstandje kijken!