Zeven uur
"je moet je bed uit komen; je moeder staat te schreeuwen op de gang; zeg meisje duurt het nou nog lang."Die is al oud; Frizzle Sizzle of zoiets. Schiet me dan ineens weer te binnen. Even voor zevenen, en Wen zit al achter haar Laptop. Kind gevoed, zelf wat gegeten en een stuk beter te pas dan de laatste dagen. Heb volgens mij geluk gehad. Want die beginnende borstontsteking lijkt min of meer onder de duim.
Teun had de laatste dagen (sinds donderdag al) doorgeslapen tot na zevenen en het is verbazingwekkend hoe snel je daar aan went. Maar goed vandaag dus iets minder geluk, ventje begon om half zes met krijsen; MAMA, honger, nu graag! Tja en dan is het dus gewoon weer aan het werk. Want we staan dan misschien niet in het aangenomen, brullen is eten doorgaans. En of mams het dan fijner had gevonden om iets langer te slapen (en papa misschien nog iets meer; zijn wekker gaat over enkele minuten al...) Werk is werk.
Maar was het in vroeger dagen mijn moeder die stond te schreeuwen op de gang; nu is het dus mijn zoon; en naar alle waarschijnlijkheid over een jaartje of 12...ach dat zien we dan wel weer.
Zij die slapen gaan groeten U.
geplaatst door Wendy @ 06:51
2 reacties:
LOL
Hey meisje.
Fijn dat het weer wat beter gaat. En je moet ook niet teveel wennen aan al dat uitslapen tot na zevenen. Jullie zoon is net een maand oud, dus dan horen gebroken nachtjes er nog gewoon bij volgens mij... (Dat is ten minste mijn nachtmerrie... ;-) )
Doe 't mupke een dikke knuffel van me, kom ik deze week ook nog zeker zelf doen. Voor jou en René natuurlijk ook een dikke knuffel!
Kus, Niek
Een reactie plaatsen
<< Startpagina