woensdag 31 januari 2007

Kaartjes

We hebben echt heeeeeel veel kaartjes gekregen met Teun z'n geboorte. Mooie, orginele, minder orginele, zelfgemaakte, sommige zelfs dubbele kaartjes. Kleine kaartjes en hele grote kaarten met allemaal lieve woorden van familie, vrienden en bekenden die zelf een kaartje kregen of ergens hoorden dat ik bevallen was. Elke dag was het een feestje als de postbode langskwam. En ik moet bekennen dat ik nog steeds hoopvol naar de stapel post kijk, elke dag, al stijgt de hoeveelheid saaie post.

Nou had mijn lief een hele mooie grote kaart gekregen van zijn mentorklas. Daar hadden de jongens hun naam en sommige ook een korte groet op geschreven. En dat stak toch wel een beetje. Want ten eerste had ik al geen mentorklas (om logische redenen) en nu kreeg ik dus ook geen kaart van mijn niet-mentorklas.

Tot gisteren; toen de kernteamleiders op kraambezoek kwamen. Met een MEGA grote stapel met kaartjes; groeten; gedichten en andere werkjes van mijn klassen. Ik loop nu nog naast mijn schoenen en op wolkjes. Oké ik weet dat leraren met name leuk zijn op het moment dat je er geen les meer van hebt. Dit is dan ook geen graadmeter van leuke leraar; maar het streelt je ego kan ik wel zeggen!

2 reacties:

Op 31 januari 2007 22:43 , Anonymous Niek zei...

Toch wel weer goed voor je ego, dat ze in Emmen echt wel aan je gedacht hebben. Je bent dus toch wel opgevallen als juf, al zullen ze op het laatst gewoon helemaal niet meer om je heen gekund hebben met die dikke buik al hadden ze het ook nog zo graag gewild...
Morgen kom ik je weer verblijden met mijn stralende persoonlijkheid, dus ga er maar vanuit dat je mijn mupke alleen maar mag vasthouden als 'ie eten wil, want het lukt me natuurlijk niet om hem dat te geven... Tot morgen!

Dikke kus, Niek

 
Op 2 februari 2007 19:54 , Anonymous Niek zei...

Dag lieve allemaal.

Ik vond het erg fijn om gisteren bij jullie te zijn. Ook het geven van de fles aan Teun was een moment met een gouden randje. Erg bijzonder... Alleen dat 'ie daarna de helft weer terug geeft (over mijn kleren) was wat minder, maar dan vooral voor hemzelf.

Sowieso is het een bijzonder mupke waar ik intens van geniet. Donderdagochtend kom ik jullie weer met mijn gezelschap verblijden. Kan ik jullie weer lekker knuffelen, maar vooral Teun weer vasthouden en kusjes geven.

Fijn weekend en ik kijk uit naar je volgende stukje tekst!

Dikke kus, Niek

 

Een reactie plaatsen

<< Startpagina